levensverhaal

Tina Misho    -   Martine Van Ishoven

 

Levensloop :

 

Martine, dochter van luchtvaarthistoricus en -schrijver Armand Van Ishoven en Hilda Seidel, werd geboren in een bourgeois gezin in Antwerpen op 24 oktober 1953.  Zij is leerling bij De Dames van het Christelijk Onderwijs in Antwerpen en vervolgt omwille van haar liefde voor wiskunde haar studies aan het Onze Lieve Vrouw Instituut alwaar in die periode een gespecialiseerde afdeling, wat destijds Wetenschappelijke A noemde, aangeboden werd.


Via haar vader die ook instructeur zweefvliegen was, is ze al van jongs af gebeten door de microbe en is 1969 is ze dan ook de jongste zweefvliegster van België.  Als teenager heeft ze geen enkele interesse voor uitgaan en discoteken en brengt eigenlijk al haar vrije tijd door op de luchthaven  te Deurne.  


In de zweefvliegclub wordt ze een drijvende kracht als ze op 15jarige leeftijd  voor het eerst het jaarlijkse clubbal gaat organiseren en algauw ook de publicatie van het clubtijdschrift "Het Trimmeken" op zich neemt.  Naast het zweefvliegen brengt ze een groot deel van haar tijd door in het gezelschap van alles en iedereen die wat met luchtvaart te maken heeft.  Een van haar beste vrienden wordt Albert Machiels, Mac voor de ingewijden, de toenmalige chef verkeersleider op het vliegveld van Deurne.  Zijn invloed vinden we later terug als zij speciaal voor ballonvaarders een cursus schrijft en cursussen organiseert tot het bekomen van een radiolicentie.  


Het lag dan ook voor de hand dat ze iemand uit de luchtvaartwereld zou huwen.  Het werd op 2 juni 1973 Carl Van Tichelen, onderluchthavenmeester op de luchthaven te Deurne.  Zij zou net een jaar als directiesecretaresse gewerkt hebben bij het Ingenieursbedrijf De Bruyn & Van Dongen toen ze besliste even alle activiteiten beroeps- en in de lucht te stoppen om zich volledig aan haar gezin te wijden dat twee zoons zou krijgen :  David, geboren op 7 mei 1975 en Denis, geboren op 19 april 1977. 


Zowel papa als echtgenoot hadden een onvoorstelbare collectie boeken en tijdschriften en dat was voor Martine aanleiding om te gaan leren boekbinden.  Even later startte zij op de Amerikalei te Antwerpen een winkel voor  'aparte' muurbekleding gespecialiseerd in wandtapijten evenals een boekbinderij en een kunstgalerij.  Haar allereerste tentoonstelling "moderne wnadtapijten van eigen bodem" werd ingewijd door R. Walgrave, directeur van het Museum Sterckshof en was een enorm succes.


Niettegenstaande haar zeer klassieke opvattingen over het huwelijk gaf zij na 10 jaar toe aan een nieuwe liefde in haar leven : de bekende ballonvaarder Jan Boeykens, meerdere malen Belgisch kampioen.   Samen met hem richtte zij Magic Balloon Company op, een firma die publiciteit maakte met warme luchtballons.  Zij gingen cursussen schrijven en inrichten, organiseerden grote ballonmeetings, namen het belgische agentschap van de spaanse ballonfabrikant Magic op zich en hadden ook een enorme tegenslag toen zij zich waagden aan de eerste warme lucht zeppelin voor publiciteit in Belgie ... 


Met haar beide zonen nemen zij nog de leiding van een groot sportcentrum op zich maar Jan krijgt kanker en verkiest alleen terug naar de kust te keren ... waarna Martine naar de Dominicaanse Republiek vertrekt.   Zij bleef er 7 jaar, richtte met landgenoot Emile Smets, onder de naam Emmasol Communication Centers, de eerste internetcafes op in Sosua en Cabarete, werkte aan de ontwikkeling van het toeristische project Parque Sueno Antilliano en werkte als guest service manager in grote hotels als Puerto Plata Village.   


Tijdens een kort verblijf in België leert zij Johan Kooistra kennen.  Een Nederlander die in zuid Frankrijk woont.   Zij zijn aanvankelijk smoorverliefd maar algauw blijkt dat hun karakters niet bij elkaar passen.  Hij zal niettemin de weldoener van haar humanitaire project Mon Majo de Bien blijven en zij zal  tot  zijn dood trouw voor hem blijven werken.  En het zal ook Martine zijn die hem in zijn laatste dagen gaat verzorgen.   Gazet Van Antwerpen schrijft in die tijd over Martine :  "Met haar sociaal project Mon majo de bien, maakt de Antwerpse Martine Van Ishoven haar jeugddroom waar, iets voor arme en weeskinderen doen.  Voor je doodgaat moet je iets goed doen voor je medemens, bleef zij zich inpeperen." De franse televisiezender FR3 wijdt een reportage haar project.  De wereld ziet er  mooi uit.


Maar in 2012 overlijdt Johan heel onverwacht en er breekt een sombere tijd aan als zijn erfgenamen geen oren blijken te hebben naar het goede doel van Martine's vereniging ...  en alles en iedereen die er wat mee te maken heeft van hun terreinen verjaagt.  Zij zal enige tijd met depressies te kampen krijgen  maar haar optimistische karakter haalt toch weer de bovenhand.


Een op en af relatie met de franse Patrick Roger eindigt in de aanschaf van een Tiny House die zij op zijn terrein plaatst in afwachting van een groot projekt :  woonpark GLIS en het crowdfundingprojekt LE VILLAGE CATALAN. Daarvoor lanceert ze in 2020 de online boetieks M-ode-ishO, Soleil Santé, Me on the Web en eveneens Art*ina waarin ze eigengemaakte kunstwerken te koop stelt onder de naam Tina Misho.  

 

  

Verwezenlijkingen :

- publikatie van het clubtijdschrift van de vzw De Meeuw : het Trimmeken ;

- oprichting van de 1ste Belgische vereniging voor professionele ballonpiloten ;

- publikatie van cursus ballonvliegen ;

- publikatie van de cursus tot het bekomen van een radiolicentie ;

- oprichting van Country Club Catalan

 

Publikaties :

- Gazet van Antwerpen 28 feb 2012

- www.misho.be

- www.countryclubcatalan.org

- www.misho.be/glis

- www.misho.be/levillagecatalan.org

- http://www.youtube.com/watch?v=DtyWip5aLI8

 

 

Deze website maakt gebruik van cookies. Door te klikken op "Accepteren" gaat u akkoord met ons gebruik van cookies.

Accepteren